کالبدشکافی ساختار کره چشم، لایه‌ها و گیرنده‌های نوری

بخش برآمده، شفاف و فاقد رگ خونی در جلوی کره چشم که ادامه صلبیه است. اولین و قوی‌ترین ساختار همگراکننده پرتوهای نوری قبل از رسیدن به مردمک.

بخش رنگین و ماهیچه‌ای چشم. ماهیچه‌های صاف حلقوی (تحت تاثیر اعصاب پاراسمپاتیک) مردمک را تنگ و ماهیچه‌های صاف شعاعی (تحت تاثیر اعصاب سمپاتیک) مردمک را گشاد می‌کنند.

عدسی انعطاف‌پذیر همگرا که توسط تارهای آویزان به جسم مژگانی متصل است. در تطابق برای دیدن اشیای نزدیک، انقباض ماهیچه‌های مژگانی باعث شل شدن تارها و قطور و مدورتر شدن عدسی می‌شود.

داخلی‌ترین لایه کره چشم که حاوی یاخته‌های استوانه‌ای (دید سیاه‌وسفید و شب با رنگدانه رودوپسین) و یاخته‌های مخروطی (دید رنگی و وضوح بالا با رنگدانه ایودوپسین) است.

فرورفتگی بسیار کوچکی در امتداد محور نوری چشم روی شبکیه که بیشترین تراکم یاخته‌های مخروطی را دارد و کانون بالاترین وضوح و دقت دید در انسان است.

محل خروج آکسون‌های یاخته‌های عصبی شبکیه که عصب بینایی را می‌سازند و به سمت تالاموس و لوب پس‌سری مغز می‌روند. این نقطه فاقد هرگونه گیرنده استوانه‌ای یا مخروطی است.